LinkBack URL
About LinkBacks
Odpowiedź z CytatemBlondive, bardzo dobry tekst. Niestety niektóre dziewczęta nie zdają sobie sprawy, jak bardzo poważna jest ta choroba... miejmy nadzieje, że po przeczytaniu tego tekstu choć niektóre opamietają się i zaakceptują siebie i swoje ciało.
Czasem wystarczy tylko drobna uwaga na temat figury dziewczyny i już rozkręca się spirala obsesyjnego odchudzania. Szacuje się, że 15 proc. przypadków kończy się śmiercią. Zastanówcie się, zanim zażartujecie, że koleżanka ma grube nogi...
Na anoreksję chorują 2-4 osoby na 1000. Na 10 anorektyczek przypada 1 mężczyzna anorektyk. Zapadają na tę chorobę zwykle dziewczęta i młode kobiety: między 11. a 25. rokiem życia.
Choroba pojawia się najczęściej u dorastających dziewcząt. Nie akceptują one zmian zachodzących w ciele: powiększających się nagle piersi, obrastających tkanką tłuszczową bioder. Nie chcą dorastać, zaokrąglać się. Ale przede wszystkim dominuje strach przed życiem. Dochodzi do tego niska samoocena, brak wiary w siebie, akceptacji swojego ciała. Część nastolatków zaczyna wtedy pić alkohol lub zażywać naroktyki, część przestaje jeść. Dla dziewcząt ten rodzaj buntu jest najłatwiejszy.
Najistotniejszym objawem anoreksji jest determinujący zachowanie lęk przed utyciem, codzienny paniczny strach przed wypełnieniem żołądka.
Chora przestaje jeść, bardzo boi się przyrostu kilogramów, jej waga spada poniżej normy.
Chudnięciu towarzyszy przekonanie, że ma silną wolę i nareszcie może o czymś decydować.
Żyje w przeświadczeniu, że jest zdolna do rygorystycznej kontroli ciała, co daje jej poczucie satysfakcji.
Drugi istotny objaw anoreksji to zaburzona ocena własnego wyglądu, a przez to nieracjonalne przeżywanie wagi i wymiarów ciała.
Nawet wychudzone ciągle widzą u siebie nadmiar tłuszczu, mimo że wymiary innych oceniają właściwie. Często wycieńczają się ćwiczeniami, nawet wtedy, gdy są krańcowo wyczerpane.
Ekstremalna utrata wagi u osób chorych na anoreksję przyczynia się do wyniszczenia organizmu.
Wskutek braku składników odżywczych zaburzone zostają wszystkie procesy życiowe - spowolnieniu ulega praca serca i oddychanie, obniża się ciśnienie krwi i temperatura ciała.
Z czasem zaczyna buntować się przewód pokarmowy, co prowadzi do silnych bólów brzucha, wzdęć oraz zaparć.
Skóra staje się szara i wysuszona, łamią się paznokcie, wypadają włosy.
Całe ciało chorego zaczyna pokrywać puszysty meszek.
Pogarsza się wzrok, pojawia paradontoza i osteoporoza - kości stają się podatne na złamania jak u osób starszych.
Pojawiają się obrzęki i zasinienie kończyn, tworzą stany zapalne i nadżerki błon śluzowych.
Wskutek zaniku tkanki tłuszczowej, niezbędnej dla właściwego funkcjonowania hormonów, u kobiet zanika również miesiączka. Na początku chory panuje jeszcze nad swoim ciałem, głodem i zmęczeniem, z czasem jednak wpada w charakterystyczny stan odrętwienia.
Co powinno niepokoić:
- Znaczący spadek wagi ciała.
- Strach przed przytyciem, zwłaszcza ten wydumany. Nadmierne odchudzanie się: bardzo ostra dieta, ćwiczenia wysiłkowe.
- Zaburzona, nieprawdziwa ocena swojego wyglądu.
- Zatrzymanie miesiączkowania.
- Zahamowanie popędu płciowego.
- Zimne ręce i stopy, nawet, gdy jest się w ciepłych pomieszczeniach.
- Nienormalnie duże zainteresowanie jedzeniem - ciągłe liczenie kalorii, studiowanie książek kucharskich.
- Przewlekłe zaparcia.
- Wyjątkowo sucha i cienka skóra, wypadanie włosów.
- Meszek na twarzy i ramionach.
- Przewlekłe problemy ze snem.
- Sięganie po środki odchudzające i przeczyszczające.
- Po każdym posiłku wizyty w toalecie.
- Jedzenie w samotności.
- Stale rozdrażnienie, przywidzenia, myśli samobójcze.
Gdzie szukać pomocy?
W każdej poradni zdrowia psychicznego, gabinecie doświadczonego psychologa lub psychoterapeuty. W Warszawie leczeniem zaburzeń jedzenia zajmuje się Oddział Psychiatrii Młodzieżowej Instytutu Psychiatrii i Neurologii, Warszawskie Centrum Psychoterapii oraz Centrum Terapii Psychogennej.
Artykuł pobrany z www.bravo.pl
Blondive, bardzo dobry tekst. Niestety niektóre dziewczęta nie zdają sobie sprawy, jak bardzo poważna jest ta choroba... miejmy nadzieje, że po przeczytaniu tego tekstu choć niektóre opamietają się i zaakceptują siebie i swoje ciało.
Adzia
http://wiadomosci.o2.pl/?s=258&t=330960 tu coś optymistycznego chyba w temacie ...
http://www.maxmodels.pl/przemek_lipski.html
"Wszyscyśmy z płócien
Rembrandta:
To tylko kwestia
Światła ; " (Jacek Kaczmarski "Światło")
A ja miałam problem z anoreksją... Nie wpadłam w nią, ale było blisko.
Robienie jak najlepszych posiłków i niejedzenie.
W ciągu trzech tygodni spadłam 9 kg. Z 50 na 41.
Katowanie się brzuszkami [nawet kiedy z palców nóg, na ktorych się podciągałam, zaczęła w jednym miejscu lecieć mi krew (te otarcia)..]
I niby nic się nie stało, ale ja dalej mam wyrzuty sumienia, kiedy zjem czegoś za dużo, a na każdym produkcie sprawdzam kalorie.
Na szczęście nie ma już stanu, że po zjedzeniu jednej czekoladki Merci robiłam 100, a po zjedzeniu kolacji 600 brzuszków, tylko po to, żeby zrzucić to co zjadłam...
"Znany włoski projektant mody Giorgio Armani powiedział w poniedziałek na pokazie prasowym swej nowej kolekcji w Mediolanie, że nadmiernie szczupłe modelki są nie do przyjęcia, bo nie mają blasku w oczach."
Głupszej wypowiedzi w życiu nie słyszałam....
To mniej więcej jak określenia "niemodelingowa twarz" i "miec to coś w sobie"))))
http://www.maxmodels.pl/przemek_lipski.html
"Wszyscyśmy z płócien
Rembrandta:
To tylko kwestia
Światła ; " (Jacek Kaczmarski "Światło")
Niestety ten problem niezniknie.Puki sami nie zaczniemi siebie akceprtować.Ale jak dobrze ,że sa bliscy którzy w porę pomogą ...
tańcze, tańcze - Wytańcze ? ...
Niestety ten problem niezniknie.Puki sami nie zaczniemi siebie akceptować.Ale jak dobrze ,że sa bliscy którzy w porę pomogą ...
tańcze, tańcze - Wytańcze ? ...
Ech ... wczoraj była o tym rozmowa w "Warto rozmawiać" . Szkoda mi takich ludzi.
Boję się tylko tego że ja też mogę kiedyś wpaść w anoreksje...
Dziewczyny jedzcie - jedzcie z umiarem, ale jedzcie!
Mając 16 lat, prozpozycje od jednej z najlepszych warszawskich agencji, przebywając w tamtym śodowisku zachorowałam - wiele nie brakuje jesli cos sobie wmówisz. wazylam 40 kg (teraz waze 54 i jest mi z tym dobrze)...wygladalam bardzo niezdrowo, do tego dochodza omdlenia w szkole, problemy z nauka (nigdy wczesniej ich nie mialam), problrmy hormonalne, a do teraz mam problemy z pecherzem i nerkami - świetna pamiątka nei ma co.A to wszystko przez swoją głupotę. Teraz jest już super, najwazniejsze to wsparcie rodziny i najblizszego otoczenia. Ale przez co przeszlismy to przeszlismy...chwilami bylo ciezko walczyc ze swoja psychika. Nie radze wdepnac w to g......
Napisał ewaula
Współczuje. Nie chciałabym tego przechodzić.
Ja mam 14 lat, 169 cm i ważę 47 kg. Wiem, że to dużo. Od pewnego czasu się odchudzam, wpada to czasem w anoreksje. Ale strasznie bym chciałam być chuda, śliczna, teraz próbuje walczyć ze wstrętem do jedzenia,ale jest trudno. Dochodzi jeszcze bulimia:/ Z jednej strony wiem, ze to co robię jest głupie aler z drugiej bardzo bym chciała być taka chuda jak wy!! Do 175 raczej juz nie dojdę , wiec zostało jeszcze tylko chude ciało:/ Nie wiem co mam robić, bo trudno było zacząć, ale przestać... jest jeszcze trudniej. ćwiczenia, diety, lekarze, ciągle liczenie kalorii... wyrzuty sumienia z powodu zjedzenia jabłka, radość z powodu zrzucenia kilograma... Próbowałam przestać, ale chyba nie mam siły...Zapraszam na http://my-pro-ana-world.blog.onet.pl/ , jeśli wiecie jak przestać z anoreksją, albo znacie jakieś diety po których jesteś szczupła a nie ma efektu jojo. Wiem, ze to co napisałam, jest głupie, ale nie wiem juz co mam robic
dziewczyno uważasz, że to duzo!?!? ja mam 3 cm wiecej wzrostu, ważę 52kg i wyglądam bardzo szczupło.. 3cm różnicy to nie jest dużo a jednak mam 5 kg więcej.. wygląd anorektyczki to Twój cel w życiu? żeby wyglądać jak "my" ? dziewczyny, które troche myślą, nie głodują się, co najwyżej mają diety.. 14lat to wiek podatny na choroby typu anoreksja czy bulimia bo dziewczyny w wieku dojrzewania sa rozchwiane psychicznie.. wiec spójrz w lustro i popatrz na siebie obiektywnie. Uważaj, póki nie jest jeszcze za późno. Powodzenia
Yyyyy...Jestem w szoku - jeśli to co piszesz nie jest prowokacją "nowego użytkownika" to koniecznie skorzystaj z pomocy psychologa czy psychiatry...Ja mam 14 lat, 169 cm i ważę 47 kg. Wiem, że to dużo. Od pewnego czasu się odchudzam, wpada to czasem w anoreksje. Ale strasznie bym chciałam być chuda, śliczna, teraz próbuje walczyć ze wstrętem do jedzenia,ale jest trudno. Dochodzi jeszcze bulimia:/ Z jednej strony wiem, ze to co robię jest głupie aler z drugiej bardzo bym chciała być taka chuda jak wy!! Do 175 raczej juz nie dojdę , wiec zostało jeszcze tylko chude ciało:/ Nie wiem co mam robić, bo trudno było zacząć, ale przestać... jest jeszcze trudniej. ćwiczenia, diety, lekarze, ciągle liczenie kalorii... wyrzuty sumienia z powodu zjedzenia jabłka, radość z powodu zrzucenia kilograma... Próbowałam przestać, ale chyba nie mam siły...
Ja przez rok schudlam z 80 do 60 kilkogramow. Nie jest mi z tym dobrze. Wazylam jeszcze mniej wiec ciesze sie ze troche przytylam. Schudlam bo bylam chora. Ta choroba polega na tym ze nie moge jesc tylko wymiotuje (nie to nie bulimia, nie wkladam sobie palcow do gardla) chodzilam po lekarzach i slyszlam rozne diagnozy. Niestety polska sluzba zdrowia nie wiele jest w stanie mi pomoc. Pisze o tym dlatego zeby powiedziec ze dziewczyny ktore przejmuja sie do tego stopnia ze nie potrafia jesc sa dla mnie zalosne. Dziewczyny, opanujcie sie. A najglupsze jest to ze takie dziewczyny przewaznie sa juz chude i twierdza ze chca schudnac tylko troszke a potem nie moga przestac. Jak myslicie - skad to sie bierze? Moze wlasnie przez to ze ktostam powiedzial kiedys ze modelka musi byc jak najchudsza co dalej za tym idzie - ze im chudsza tym lepsza? Paranoja..
Pozdrawiam.
Ta choroba polega na tym ze nie moge jesc tylko wymiotuje (nie to nie bulimia, nie wkladam sobie palcow do gardla
Pozdrawiam.
Wyróżnia się dwa rodzaje bulimii...Przeczyszczająca- kiedy wymioty sa prowokowane,najczesciej poprzez palce a czasem nawet cala dlon...Druga odmiana zwana jest nieprzeczyszczającą, kiedy chora nie wywołuje regularnie wymiotów,nie nadużywa środków przeczyszczających bądź lewatyw...Jesteś pewna,że nie masz którejś z odmian??
Tak jestem pewna. Ta "choroba" przewaznie trwa jakis tydzien czasami okolo dwoch. Potem moge sie normalnie obrzerac i po jakich 3 - 4 miesiacach sie to powtarza (tfu,tfu, mam nadzieje ze juz nie wroci). I to nie jest tak ze ja nie chce jesc - jem ale po wszystkim mam odruch wymiotny. Ja uwielbiam jesc! Ale, dziekuje za troske
Pewna Pani psycholog (bo rowniez mialam okazje rozmawiac..) powiedziala ze moze (ale nie musi) to byc nerwica zoladka.
Pozdrawiam.
Wiem, że to co robie jest głupie. Zdaje sobie z tego sprawę. Po prostu łatwo jest zaczać a skończyć jest trudniej. Moze tego nie rozumiecie, ale Wasze komentarze naprawdę mi pomogły. Dziękuję
Ja nienawidzę siebie...
A ostatnio mam wrażenie ,że przytyłam na brzuchu i biodrach!
Paranoja!
To na pewno przez to ,że przez tydzień jadłam więcej i jadłam także słodkie rzeczy...
Muszę wziąć się za siebie ,bo byłam już taka szczupła..
Chrzań to Nekara, kup sobie chałwę i nie panikuj
http://www.maxmodels.pl/przemek_lipski.html
"Wszyscyśmy z płócien
Rembrandta:
To tylko kwestia
Światła ; " (Jacek Kaczmarski "Światło")
Uprawnienia 